Wapnowanie stawu

Rozpuszczony w wodzie wapń występuje w postaci kwaśnego węglanu wapnia, czyli wodorowęglanu wapnia. Węglan wapnia rozpuszcza się w wodzie tylko w ilościach śladowych. Jeżeli łatwo rozpuszczalny kwaśny węglan wapnia ma pozostać w roztworze wodnym (w stanie rozpuszczonym), musi w stawie znajdować się dostateczna ilość dwutlenku węgla, związanego i wolnego. W wodzie pozbawionej dwutlenku węgla, np. wskutek działania roślin, kwaśny węglan wapnia przechodzi w formę węglanową i w tej postaci jako brudnoszary osad opada na rośliny zanurzone i dno. Woda staje się wtedy uboga w wapń. Do wapnowania stawu używa się albo tlenku wapnia, znanego pod nazwą wapna palonego, albo węglanu wapnia, Wapno palone w czasie gaszenia (lasowania) przechodzi w wodorotlenek wapnia. Jest on postacią aktywną przez krótki czas, gdyż łatwo łączy się z dwutlenkiem węgla z powietrza i wody, szybko przechodząc w węglan wapnia. Jak z tego wynika, tylko węglan wapnia jest formą stałą. Pozostałe dwie są nietrwałe.