Wapnowanie stawu

Do zaktywizowania warstwy produkcyjnej nadaje się tylko wapno palone. Podczas jego gaszenia muszą być wykorzystane dwie jego właściwości: wydzielanie dużej ilości ciepła oraz tworzenie skutecznie działającego ługu (wodorotlenku wapnia). Z tego względu należy rozsiewać wapno na wilgotne dno. Wapno rozsiewa się jeszcze przed przystąpieniem do uprawy dna; w miarę możności używa się do tego celu mechanicznego rozrzutnika. Wilgoć dna wystarczy do zlasowania drobnych ziarenek wapna. Czas między wysiewem a zmieszaniem wapna z glebą dna powinien być jak najkrótszy, gdyż wapno palone zamienia się pod wpływem powietrza w węglan wapnia, wskutek czego nie działa. Z tego powodu nie wolno wapna palonego rozsiewać na suche lub zamarznięte dno, jak również na lód pokrywający zamarznięty staw. W stawach o grubej warstwie mułu lub założonych na gruntach torfowych, a zatem nieprzejezdnych dla sprzętu mechanicznego, wykorzystanie mroźnej pogody może być bardzo pomocne przy wapnowaniu. Jeżeli wiosną wierzchnia, produkcyjna warstwa mułu rozmarznie, można zastosować rozrzutnik do wapna. Jeżeli nawet wodorotlenek wapnia zamarznie, po odtajaniu stanie się znów czynny.